Όλοι εσείς κ' μόνη μου.

Θα μπορούσα να πω πολλά περισσότερα, θα μπορούσα να πω τόσα ώστε να με μισείτε για την υπόλοιπη ζωή σας.Προτιμώ όμως να σας μισώ εγώ περισσότερο μέχρι να εξαφανιστείτε. 

Για όλους εσάς που μου προκαλείτε καθημερινά μια αηδία στο στόμα και στην ψυχή,για όλους εσάς που είστε φασίστες,σεξιστές,”πατέρες”,”μητέρες”, “άντρες” και “γυναίκες”,για όλους εσάς που θα φέρνετε μια ζωή θλίψη κ’ δυστυχία στις ανθρώπινες ψυχές. Όλοι εσείς θα έχετε πάντοτε το μίσος
μου.

Παράξενο πράγμα η Αγάπη. 
Την μια δεν μπορείς να κοιμηθείς αν ο λευκός κορμός του σώματός του 
δεν αναπληρώνει το μαξιλάρι σου.
Και απο την άλλη κοιμάσαι 21 ώρες,για ξεχάσεις,
να μην σκέφτεσαι τι σου έκανε η Αγάπη με το γέμισμα της.

Κοίτα να δεις πως ξέπεσα.
Ρε Σοφιό,που είναι η δύναμη που τόσα χρόνια κέρδιζες μόνη σου;
Γιατί δε βάζεις τέντες στα μάτια σου να μην βρέχονται από το κενό; 
Κενό . Αυτό.
Φοβάσαι να μην επιστέψει το κενό.
Ε είναι βάναυσο,όπως κ να το κάνουμε . 
Γεμίζεις το κενό με οτιδήποτε υπαρκτό...να μην αδειάσει με κάτι ανύπαρκτο.

'Οταν ξεγελάσεις την πραγματικότητα -τότε,μόνο τότε- 
θα είμαστε μαζί.
Γιατί οι άνθρωποι είναι ικανοί να ζουν στο μυαλό τους 
δύο καταστάσεις...
Αυτή της πικρής και άξεστης ζωής τους 
και αυτή της μεγαλειώδους φαντασίας τους,
γιατί μόνο αυτή τους βοηθά να ξεφύγουν
& να ζουν έστω και για λίγο,έστω και για μια στιγμή,γαλήνια.
Ο καθένας μπορεί να την χειριστεί όπως επιθυμεί την 
γαμημένη την πραγματικότητα...
Ένα είναι το σίγουρο,ότι θα την παρατήσει αν θέλει να ζήσει. 

Ήταν ελεύθερη.
Είναι ελεύθερη.
Και θα είναι.
Δεν θα την νικήσει τίποτα όσο είναι ελεύθερη.
Ξέρει να κοροϊδεύει την πραγματικότητα.
Ξέρει να την ξεγελά.
Της το έμαθε η μητέρα της - κι ας μην έδειχνε ποτέ ότι το κάνει -την καταλάβαινε,την διάβαζε για να μπορεί να αντέξει στην ζωή. 
Αυτό το έμαθε μόνη της όμως,
να παίρνει πάντα αυτό που θέλει χωρίς να το ζητά.
Εάν το ζητούσε δεν θα ήταν ελεύθερη.
Το κυνηγούσε λοιπόν,έτρεχε σαν τον άνεμο για να πάρει αυτό που της ανήκει.
Και πάντα το έπαιρνε, όποιο κι αν ήταν αυτό.

Πάντα θα της λείπει όμως κάτι - κάτι που ούτε ίδια - ίσως να μην μάθει ποτέ.
Το μόνο που ήξερε είναι ότι ήταν ελεύθερη και δεν την ενδιέφερε τίποτα άλλο,μόνο να έχει δύναμη να την διατηρήσει...στο μυαλό,στο σώμα της,στην τέχνη της,στις ζωγραφιές της.

Νιώθω τόσο πιεσμένη,η ψυχή μου έχει σκιρτήσει...
Βουρκώνουν τα μάτια μου,δάκρυα όμως δεν φεύγουν.
Δεν φεύγουν για ταξίδια μακρινά.
Η μόνη διαδρομή που κάνουν είναι από τους καταρράκτες στα μάγουλα
έως στο πηγάδι της ψυχής.
Θέλω να πλαντάξω στο κλάμα,να βουλιάξω στα δάκρυα μου,να ξεψυχήσει η ψυχή μου.
Να νιώσω ότι πονώ πάλι,να νιώσω να κόβομαι στα δύο για τα λάθη που έκανα.
Να μπερδευτεί αυτό το υπερπόντιο σάλιο που παράγεται από τους λυγμούς με την γόπα του τσιγάρου και τα δάκρυα.
Να πασαλειφτούν οι μπογιές των ματιών μου με τις στάχτες.
Θέλω να λιώσει η φωτιά το κατράμι της ψυχής μου...

Σχιζοφρένεια,μια ψυχική πάθηση που κατά βάθος την έχουν όλοι οι "άνθρωποι",κάπου βαθιά ριζωμένη στα έγκατα των ψυχών του.

Μου αρέσει να μιλώ για την ψυχή του ανθρώπου,να την ερμηνεύω,να την εξερευνώ..αφού άλλωστε και με αυτό θέλω να ασχοληθώ.
Πόσο καταστροφική όμως -μπορεί να αποβεί η αλήθεια που θα μάθω για τις ψυχές αυτών των "άρρωστων" ανθρώπων- προς τον εαυτό μου ;
Βρίσκομαι στην εποχή που καθημερινά καταστρέφονται οι ψυχές..χάνονται τα πάντα.
Ξέρεις πόσο άσχημο είναι να καταστρέφεται μια ψυχή; 
Όχι ε? ή ναι ;
Αν ξέρεις,πες μου...
Θα βοηθήσει και την δική μου κατεστραμμένη ψυχή.
Ψάχνω παντού και δεν βρίσκω πουθενά το αναλγητικό της ψυχής.
Σε κανέναν,σε τίποτα.
Πόσο μάλλον σε ΄μένα...
Αν δεν βρω διέξοδο για την ψυχή μου πως θα "βοηθήσω" τους άλλους,και κυρίως αυτούς που αγαπώ.
Κατά βάθος,χρειάζομαι κι εγώ βοήθεια,ποιος θα μου την προσφέρει όμως;
Γιατί κι εγώ με τον εγωισμό μου διώχνω τα ΠΑΝΤΑ μακριά.
Φταίω.
Εγωισμός...άσχημο πράγμα,χάνεις τόσα.
Θα τα καταφέρω όμως,μέσα σε αυτό το χάος της ψυχής και του μυαλού μου,θα τα καταφέρω.
Το ξέρω,έτσι κάνουν οι εγωιστές...
και στο τέλος μένουν μόνοι με τις ψυχές τους,που κανείς δεν θα μπει στον κόπο,ούτε καν στην σκέψη, έστω να τις κατανοήσει,έστω να τις ακουμπήσει.
Η ψυχή μου κι εγώ.
Η ψυχή μου και οι ψυχές των άλλων...